Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op dezen middag de stille, witte wolken vergulde.

Nu moest ik nog helpen om de kisten af te laden, twee groote van Martha, die gemakkelijk te vertillen waren, en dan nog een zwaardere, bestemd voor mijzeive. Immers ik had den bode ook een opdracht voor Basque meegegeven, mijn lijfknecht en deugdelijk beproefden getrouwe. Om kleederen had ik hem gevraagd en een geldbeurs, maar mijn verblijfplaats was hem niet bekend gemaakt.

Samen met den voerman droeg ik onze vracht de pastoriegang binnen, vader Nicol opzij duwend, die, geweldig gebuikt en geschouderd, het heele deurgat met zijn nieuwsgierigheid vulde.

Uit straf er voor werd ik dadelijk daarop aan de mouw getrokken en de pater loodste mij zijn bibliotheek binnen.

Hier lag alweer een open boek te wachten: „De preeken over het hooglied van den heiligen Bernardus" ditmaal, en vol zalving las hij mij een paar plaatsen uit „Over Gods kus, die de heihge geest is," voor, en stichtte mij door de scherpzinnigheid van zijn commentaren.

Ja, hoeveel bronaren en goudmijnen zijn mij in dat stille heiligdom, waar de wierook door een tabakswolk werd vervangen, niet bloot gelegd en aan den dag getooverd. Nu eens wees hij mij op een wijdluftige vergelijking, die door Augustinus gebruikt was, dan

244

Sluiten