Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I

ZONNIE.

Peinzend liet Oma De Navolging van Christus, waarin zij gelezen had, in den schoot vallen. De bleeke handen, waar de blauwe aren dik oplagen, vouwden zich over de opengeslagen bladzij, terwijl haar blik ver weg droomde naar den grijzen horizon.

Geluidloos, om Mevrouw niet te storen, ruimde Truitje het ontbijt af.

— „Neen," mijmerde de oude vrouw, „daarmee kan ik 't niet eens worden. Zich aan geen mensch hechten, hoe koud, hoe hard! Je kan wel zien dat een vróuw dat niet heeft geschreven. We

5

Sluiten