Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Elsa zei dat zij liever thuisbleef.

— „Anders houd je toch wel van muziek onder de boomen," zei Moeder.

Elsa alleen wist dat Louis komen zou.

Zoodra zij alleen was deed zij haar witte japon aan. Zij voelde zich nu als een bruid. De roze roos stak ze aan haar borst, het vaasje nam zij mee naar de serre.

Zou de meid Louis niet wegsturen, zeggen dat de familie naar het concert in het park was?

Als toevallig deed zij de kamerdeur open toen zijn bel klonk.

— „O ben jij 't, Louis? Kom je die boeken ruilen? Kom binnen, ik heb ze in de serre klaargeleid."

Tusschen de groene palmen en varens stond de slanke blonde jongen als een stralende zonnegod.

— „Elsa, ik kan niet langer wachten. Houdt je genoeg van mij om mij je leven toe te vertrouwen? Mijn liefde is dieper dan je denkt. Misschien lijk ik je wel lichtzinnig, omdat ik vroolrjk ben. Maar laat mij je leidennaarhetzonnigeleven—"

Zijn reine blauwe kinderoogen keken haar aan als de oogen van Claartje. Toen gaf zij hem haar witte roos.

16

Sluiten