Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen hoorde zij den sleutel knarsen in het slot van de huisdeur, Haar hart bonsde van schrik en het briefje verborg ze in haar blouse.

Gemelijk, met een koelen groet, kwam Nico binnen. Rie's beschreide oogen en de scherp afgeteekende blosjes op het matte wit van haar wangen prikkelden hem, wijl zrj hem beschuldigden. De moed, hem het briefje te geven ontzonk haar. Beklemd en verlegen, de oogen neergeslagen, bukte ze om in de kachel te poken. Terwijl zrj bukte ritselde het papier in haar blouse. Toen zij zich oprichtte zag zij Nico's donkere frons en hoorde zrj hem zeggen met zijn gebiederss tem:

—„Geef hier dien brief, dien je in je japon bergt! die zal zeker niet van je zuster zijn."

Even keken haar droeve blauwe kinderoogen hem verschrikt aan. Toen, zonder een woord te uiten, reikte zij hem den brief, lichtte de portière op en verdween door de klankloos opengeschoven suitedeur.

In de donkere onverwarmde kamer zeeg ze in een stoel neer. Zrj dacht er

38

Sluiten