Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

huisje moest verhuren om met haar kinderen te kunnen leven, maar die haar kinderen mocht koesteren en blij zijn met haar moederschap.

Kom, zij moest maar wat gaan naaien, voor de vluchtelingetjes, dan was deze dag niet heelemaal verloren.

Even voorzichtig als zrj haar had aangedaan trok zij de in de vouwen versleten meisjesjapon uit. Toen zij, om haar te bergen, het deksel van de doos lichtte, ontroerden haar de onder een krippen sluier geborgen kinderklêertjes. Zrj lei er de roosjesjapon bovenop en kleedde zich om goed voor jurkjes te gaan koopen. Zij wist een winkel in de buurt.

— „Zeker voor uw dochtertje?" vroeg de juffrouw achter de toonbank.

Was dat maar waar! Hoe vlug en vroolijk zou zij naaien voor haar eigen kind! Nu deed zij het voor vreemde kinderen. Een droeve trek trilde om haar mond.

— „Voor de vluchtelingetjes, wat aardigs, waar zij blij mee zijn."

—„Mag het een ouderwetschpatroontje zijn? Dan heb ik wel wat voordeeligs voor u."

46

Sluiten