Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

232

in zich zelf kan aankweeken; genoeg zij het op te merken, dat daarvoor onvoorwaardelijk noodig is, dat de mensch met zichzelf in harmonie leeft. „Een mensch met een gespleten ziel", de apostel jacobus zegt het terecht (1, 8), „is ongestadig in al zijn wegen."

En verder alleen nog dit, dat wie heden ten dage „rustige rust" predikt, wel beginnen mag met zichzelf. Doch geldt dat niet voor alle predikers ?

Waar ik evenwel thans, bij den ingang van het nieuwe jaar, op wijzen wil, is dit, dat wij het groote leven buiten ons niet in onze macht hebben en slechts bitter weinig invloed daarop kunnen uitoefenen. Wij zijn eenigermate te vergelijken met de bemanning eener reddingsboot, die zich op de onstuimige zee waagt om haar plicht te doen, en die wel zeer rustig en kalm moet zijn om haar taak te kunnen volvoeren, maar met al haar rustigheid de woedende golven niet tot bedaren brengt. In die woelige zee moeten wij allen van wal steken en — straks onze kinderen ook!

Er is echter — in 't algemeen gesproken — één levenssfeer, die wij voldoende in onze macht hebben, omdat wij haar grootendeels zelf scheppen, en zie, — dat is juist de levenssfeer, waarin wij onze kinderen opvoeden: het gezin.

„De gezinnen zijn in de maatschappij wat de oasen zijn in de woestijn", las ik onlangs ergens. Voor ons, Nederlanders, zou „vluchthaven" een nog meer voor de hand liggend en beter beeld geweest zijn. Ook Ina Boudier-Bakker, in haar onvolprezen boekje „De moderne vrouw en haar tekort", verklaart: „het éénige wat het hart van het kind eischt, omdat het die noodig heeft — schoon onbewust — is de oude rust. Een rustpunt in den chaos, een niet teleurstellende oase in de woestijn, de beslotenheid in het gezin".1)

Voor onze lezers is dat geen nieuw geluid. Zoolang dit blad2) bestaat heeft het aftijd, rechtstreeks en indirekt, op de primaire beteekenis van het gezin gewezen, op verzorging van het gezinsleven aangedrongen.

l) Bl. 50 en 75 j verg. ook bl. 60. Het geheele boekje is schier één roep om rust voor het kind, rust in dien zin, dien ook wij bedoelen. *) Zie de Inhoudsopgave.

Sluiten