Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

120

Dia, Vestales deseruisse focos, concubitusque tuos furtün vittasque iacentes

et cupidi ad ripas arma relicta dei carpite nunc, tauri, de septem montibus herbas, 55

dum licet: hic magnae iam locus urbis erit Roma, tuum nomen terris fatale regendis,

qua sua de caelo prospicit arva Ceres, quaque patent ortus et qua fluitantibus undis

Solis anhelantes abluit amnis equos. 60 Troia quidem tune se mirabitur et sibi dieet

vos bene tam longa consuluisse via vera cano: sic usque sacras innoxia laurus

vescar, et aeternum sit mihi virginitas". haec cecinit vates et te sibi, Phoebe, vocavit 65

iactavit fusas et caput ante comas.

5a IUa t zij heet ook wel Rhea Silvia. Vestales deseruisse focos s sc.

ad aquam petendam; cf. Or. Fast. UI, 11 en volg.

53. Verbind: furtim concubitus, zoodat furtlm adiectivisch gebruikt wordt C= furtivos), cf. populum late regent (Verg. Aen. I, 21). Iacentes t „quae delapsae erant reluctanti puellae" (Dissen).

51. cupidi t „in liefde ontbrand".

57. terris fatale regendis: „is voorbeschikt om over de wereld te heerschen".

58—60. De bedoeling is: „overal, waar de aarde bebouwd wordt, in het Oosten en Westen".

60. amnis: Oceanus, die ook bij Homerus xórxfiog genoemd wordt

61. set nl. in haar dochterstad Rome, vgl. Prop. IV, 1, 53 en 87.

62. tam longa . . . vla: door zulk een lange reis te ondernemen, vos s Aeneas en zijn makkers.

63. sic: „op deze voorwaarde", nl dat ik de waarheid spreek. Innoxia: in passieve beteekenis = zonder geschaad te worden; laurus vescar: de waarzegsters aten laurierbladeren, om in geestvervoering te komen; de „laurus" was immers aan Apollo, die de Sibyllae inspireerde, heilig.

66. Verbind ante caput.

67—70. De dichter geeft de namen van vier Sibyllae, wier orakelspreuken door de commissie van 76 v. Chr. (zie vs. 15) in de nieuwe verzameling opgenomen waren.