Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

11

alleen te gehoorzamen had, en dat tegenspartelen in zijn eigen nadeel zou zijn. Het legerbestuur had paarden en wagens noodig, alle stalhouders en alle ingezetenen, die ze leveren konden, werden geprest ze „ter leen" af te staan. „En waarvoor, wat moet er gebeuren?"

„Dat zijn Generaal Molitors, niet üw zaken. Ik raad u nog eens...."

Meer verstond Frans niet. Plotseling naderde hem een der soldaten en trachtte hem met een schop te wekken. „Allons, luie rekel, help me eens."

Frans bleef in zijn rol. Hij geeuwde wat, rolde zich slaapdronken om en dutte weer; maar een nieuwe trap moest hem wel wakker maken.

Hij richtte zich daarom maar grommend op, wreef zijn oogen, — ook om zijn gelaat niet dadelijk te laten zien, — en mopperde: „Wat moet je, laat me liggen."

„Sta op en houd je leelijke snuit dicht. Hier, vat dien dwarskop eens vast, dat 'k hem inspan." De Franschman had reeds een der paarden gegrepen, terwijl zijn makkers den boerenwagen uit den stal reden. Het onwillige paard steigerde en sloeg, 't Was, of het onheil duchtte bij zijn nieuwen meester.

Frans moest wel gehoorzamen, al ging 't hem aan 't hart te moeten helpen, dien goeden De Roever van zijn bezittingen te berooven.

De Franschman had zich al vloekend van 't halsstarrige dier meester gemaakt en 't met Frans' hulp de poortgang door naar buiten gebracht.

Frans wilde zijn kijkkast al weer opnemen, om zich maar vlug uit de voeten te maken, wat hem nu toch 't veiligst leek, toen hij plotseling hevig schrok.

Zag hij goed? Was hij dat?

Drie, vier soldaten reden den boerenwagen de poortgang door, en voor aan den krommen dissel trok en stuurde een forsche, oude kerel, achterwaarts loopend, de kar behendig de engte door.

Frans bleef staan, vergat van ontsteltenis zijn kast uit den weg

te zetten. ... Hij was 't Hoor, daar was zijn stèm ook, die

donkere stem 't Was Jean Larousse, de oude kurassier, die

hem eens in Rusland 't leven redde en met wien hij na dien tijd zulke goede vrienden gebleven was, tot aan den nacht toen hij

vluchtte, nu al maanden geleden En in Frans' hart brandde

de schaamte. Als Larousse omkeek en hem zag?....

Sluiten