Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

75

van 't meéstershuis, waar het haardvuur vroolijk knetterde, waren de beide olielampjes reeds aangestoken. Licht was vreugde. Grootvader dampte zijn pijp, nu niet meer gestopt met ge¬

droogde krotenbladen, maar met geurige, echte tabak1). Hij zat stil te denken, en in zijn oogen leefde de dankbare blijheid.

Tante Lena had koffie gezet, ook al een weelde in lang niet gekend. Heel behoedzaam, om maar geen gerucht

te malfon AocA 70

haar bezigheden en telkens, telkens wéér gingen haar blikken naar den hoek der kamer, waar de bedsteê donkerde. Haar oogen waren vochtig en haar lippen glimlachten; en dan schudde ze zacht haar hoofd, alsof ze dat plotselinge, groote geluk nog maar niet begrijpen kon....

Daar lag hij nou, goed bewaard achter de gordijnen, veilig en warm, en ver van zijn vijanden. De Jager, de chirurgijn, die straks de verwaarloosde wonde aan Frans' hoofd had verbonden, gaf alle hoop. „De jongen is uitgeput, een verkwikkende slaap zal hem opknappen" had hij gezegd. „Ik kom vanavond nog even terug."

„Ssst, Jan!" waarschuwde tante Lena in haar overbezorgdheid den jongen, die in het haardvuur takjes liet afbranden, zonder eigenlijk zelf te weten, wat hij deed.

Tot er gerucht kwam in de bedsteê Er klonk een diepe

zucht en een hand trachtte de gordijntjes open te schuiven.

„Stil, stil maar, daar ben ik al! Ja, ik zal je wel helpen, jongen.... Hè, sliep je zoo lekker?...." Tante Lena had de gordijntjes al opengerukt; ze keek onrustig de kamer rond. Wat moest hij nu eerst hebben, een glaasje wijn, of een kopje koffie,

) Reeds enkele dagen te voren waren de prijzen van de koloniale producten beginnen te dalen. De koffie b.v. daalde op één dag van 63 op 34 stuivers het pond.

Sluiten