Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

76

reeds de hooge, ronde koepeldaken van de groote moskee, die zich ver boven de platte daken der huizen en zelfs van de paleizen verhieven.

Al spoedig wist hij zich van de soldaten ongemerkt te verwijderen, want hij had geen lust hen te volgen naar de danshuizen, waar zij zich, daaraan twijfelde hij niet, aan sterken drank zouden te buiten gaan, waarvan weer twisten en vechtpartijen de gevolgen zouden zijn. En niet alleen had hij er geen lust in, maar ook gunde hij er zich den tijd niet toe. Hij wilde zoo spoèdig mogelijk Mozes, den Joodschen handelaar, ontmoeten en hoopte nog dienzelfden avond zijn broer Hein te zien, die als slaaf met lichaam en ziel toebehoorde aan zijn wreeden meester Ali ben Hassan, bij wien hij zijn treurig leven voortsleepte.

O, dat zou een vreugde zijn, als zij elkander na zoo lange scheiding in de armen konden vallen. Wat zou hij Hein veel te vertellen hebben van Vader en Moeder, van zijn broertjes en zusjes, van Oostzaan, hun geboorteplaats, en van hun buren en kennissen, die daar leefden. Maar bovenal, o, wat zou Hein gelukkig zijn, als hij vernam, dat hij, Herman, gekomen was om hem los te koopen, en dat Vader hem daartoe een som gelds had medegegeven, ongetwijfeld groot genoeg, om hem de vrijheid terug te geven.

Bij de gedachte aan dat alles klopte hem het hart sneller in den boezem en repte hij zijn schreden, om maar des te gauwer bij den koopman te zijn. De zon neigde reeds ter kimme, en de ondervinding had hem geleerd, dat de duisternis dan spoedig inviel, want het schemerde daar nooit lang.

Na eenige minuten kwam hij op de markt met haar vele winkels. Die bazaars waren verre van kolossaal, neen, zij maakten veel meer den indruk van elkander opvolgende doorgangen en portieken, waar allerlei goederen en snuisterijen lagen uitgestald. En de kooplieden schenen niet bijzonder bedrijvig; zij lagen vadsig op een paar kussens op den grond en verwaardigden de voorbijgangers zelfs met geen blik. En toch was het nog tamelijk druk op straat. Herman zag er voor het eerst van zijn leven kameelen passeeren, geleid door

Sluiten