Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op beweeglooze vleugels zweven zij aan, omcirkelen den vijver in al kleiner en kleiner wordende kringen en dan, als ware 't afgesproken, staan zij een oogenblik stil in de blauwe lucbt.

De klauwen trekken zich samen, de spieren spannen zich, de kop buigt zich nog dieper naar beneden, trekt zich als 't ware terug in de nekvederen en dan als een steen schieten zij neer op het watervlak, waar de eend onderduikt, doch te laat om den nooit falenden greep te ontkomen.

Met druipende vederen stijgen de valken op en vliegen met hun buit naar den overkant om op een ouden omgevallen boomstam hun maaltijd te houden.

Moeder Natuur houdt er van hare kinderen verrassingen te bereiden en ofschoon Snelvoet zich nu juist niet haar troetelkind kon noemen, had het lot hem dien morgen eens uitgekozen, want achter den boomstam, waar de valken op neerstreken, had hij zich juist eene rustplaats gezocht.

In een oogwenk had hij den toestand overzien en, gewoon om spoedig te handelen, zich met

79

Sluiten