Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

66

Poekie als Nel, en riep altijd, als ze bij de familie Canneheuvel binnenstoof: „waar is Parkietje?"

Maar Nel en Lous behandelden ook kleine meisjesgeheimen, waarmee Fritsje niets noodig had. Daarvoor hoefden ze Poekie echter niet weg te sturen; ze vonden tijd en gelegenheid genoeg die zaakjes samen af te handelen bij 't naar en van school gaan. Natuurlijk werd Lous dadelijk door Nel ingewijd in 't groote nieuws van de nieuwe mama. Zij vond 't hevig interessant, en bekeek met groote aandacht de photo, die Nel stilletjes had weggekaapt, om op school te laten zien.

„Een snoezig gezicht, en wat een heldere, vriendelijke oogen," bewonderde Lous opgewonden, ,,'k Geloof stellig, dat 't een lief mensch is, en ik feliciteer je wel, Nel," voegde ze er hartelijk bij. ,,'t Zal een boel leuker zijn voor jullie, en je hebt geen kans meer zoo'n model, als die Klok b.v., in huis te krijgen. Maar Nel, je blijft toch mijn beste vriendin hè, al krijg je nou een tweede

moeder beloof je me dat?"

„Natuurlijk, Lous, wees daar maar niet bang voor. Zie je, ik geloof niet eens, dat ik nou maar zoo dadelijk innig zal kunnen zijn met zoo'n vreemde dame. Eigenlijk weet ik niet recht, of ik zelfs niet een beetje opzie tegen de verandering. Maar voor pa ben ik wèl erg blij; die lieverd had toch maar een saai, suf leven." „Komen je pa en ma al gauw thuis?" vroeg Lous.

Sluiten