Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET FRANSCHE OPERATIEPLAN

65

den voet is, immers geen heil te verwachten !

De schrijver van „Le Plan XVII" meent, dat het offensief van het ie en het 2e Leger, door zich te werpen in de streek tusschen Straatsburg en Metz, aan de Duitschers belet heeft een groot deel van het Oostelijk gebied van Frankrijk door een inval te overstroomen; dat zij tengevolge daarvan ook niet in Nancy zijn doorgedrongen; dat de spil van de latere Fransche operatie er door intact gebleven is en dat er veel door ^bijgedragen is tot de overwinning van de Marne, Hiervan zal nader de juistheid moeten blijken.

De aanval van den rechter vleugel, hoe belangrijk ook op zich zelf, moest in nauw verband blijven met dien van den linker vleugel. Naar Joffre's oordeel kon laatstbedoelde de hoofd-aanval worden. Deze was door de vrije terreinen van Luxemburg en de Paltz rechtstreeks gericht op Trier. De uitkomst er van moest zijn dat de linker Rijnoever door de Duitsche legers volledig zou worden ontruimd. Er was ook op gerekend dat men in staat moest zijn weerstand te bieden aan elke vijandelijke poging tot omvatting door België, De roL van den linker vleugel in het operatieplan was zeer zeker een offensieve, maar beoogde toch geen direct en doortastend offensief. Er was een manoeuvre bij in het spel, die Joffre reserveerde voor het 5e Leger; nog onzeker en onbestemd, omdat de vijand zich eerst in de kaart moest laten zien. En ook omdat verschillende factoren in het boschrijke en moerassige Ardennengebied, alsmede sommige onzekere strategische voorwaarden, daaromtrent nog geen beslissing toelieten.

Het 3e Leger, dat de beide hoofdoperatiënms*!op den rechter oever van de Moezel en ten Noorden van de lijn Verdun-Metz — onderling moest verbinden, had zich gereed te houden om:

Sluiten