Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6i

Generatie VI. „toon Tak", zooals hij in de wandeling genoemd werd, maakte van zijn notariaat het grootste, dat Zeeland ooit gekend heeft. Bovendien werd hij zijn vader's opvolger in het beheer van verschillende groote fortuinen.

Door eene enorme werkkracht, een stalen geheugen en weldoordachte adviezen in zaken, won hij in Walcheren (en ook daarbuiten) een onbeperkt vertrouwen als raadsman.

Zijne kennis van onroerend goed in geheel Zeeland was verbazingwekkend.

Uiterlijk vertegenwoordigde hij het type van den ouderwetschen, „klassieken" notaris. Voor zijn uitgebreid personeel was hij streng en veeleischend; daartegenover stond, dat hij goeden arbeid koninklijk beloonde.

Geen candidaat-notaris in Nederland genoot een salaris, als die van notaris tak te Middelburg!

Menigeen dacht, dat het harde werken van Tak slechts op geld verdienen gericht was.

Wie dit meenden, deden hem onrecht. Wel was hij geenszins los van geld, zelfs vrij materialistisch van aanleg. Hij werkte echter bovenal om het genot van den arbeid, en.... om den invloed, dien hij in zijn omgeving kon doen gelden.

Doordat hij, tijdens zijne werkjaren eenvoudig leefde en weinig behoeften had, groeide zijn ouderlijk erfdeel, geleidelijk tot een groot vermogen.

Nimmer echter bezat het geld Tak!

Op kiesche en fijngevoelige wijze schonk en steunde hij met onbekrompen hand.

Niettegenstaande zijn drukke ambtsbezigheden, vond hij nog tijd voor zijn liefhebberij werk: het landbouwbedrijf, en beboerde hij voor eigen rekening een groote hofstee onder Vrouwepolder.

Voor dag en dauw reed hij uit, om in de vroegte zijne bevelen voor den dag te geven; doch op het kantoor vond het gansche personeel 's morgens ook zijn arbeid behoorlijk voorbereid.

In het belang eener meer intensieve cultuur wist hij onder

Sluiten