Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VIII

Tusschen hen beiden leefde Verhulst, in den in ieder altisten!even zeer decisieven leeftijd van 22 tot 24 jaar.

Zij hebben hem „den weg'* gewezen; door hen heeft hij zich laten zeggen, wat „de waarheid" was en wat „het leven". Want het is bekend, nietwaar, hij is altijd hun leerling gebleven. Na hun dood is hij niet verder gekomen. Haat en liefde, oordeel en vooroordeel heeft hij met hen gelijkelijk gedeeld.

Mendelssohn stierf in 1847, Schumann in 1856. Zij hebben de wonderbare ontbloeÜng van Wagner's kunst niet meer gezien. Maar de terughoudendheid en achterdocht der meesters, die voortkwam uit natuurlijke antipathie en instinkt tot zelfbehoud, werd bij den leerling tot allengs aangroeienden haat en wanhopig verzet*

Zoo is Verhulst voor de muzikale kunst in Holland gedurende meer dan 30 jaren de tegenwerkende, belemmerende en verlammende kracht geweest, en eerst twee jaar voor het einde zijner alleenheerschappij vermocht de evolutie der feiten de banden te breken, waarmede hij de kunst in zijn land had geboeid.

Tot zijn eer als artist mag gezegd worden, dat hij hierbij — naar 't schijnt— minder opzettelijk dan spontaan te werk ging. Er zijn door tijdgenooten een paar interessante tirades van hem over Wagner bewaard. Wel zijn zij een bewijs, hoe Verhulst in zijn oordeel geheel overeenstemde met Schumann en Mendelssohn en hun kring,

15

Sluiten