Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eeuw met haar latijnsch-bucolische neigingen en geaffecteerde natuurverteedering.

Haydn's werk viert het tevreden geluk van een bescheiden en burgerlijke levensvisie, het geschenk van een innig en argeloos Katholiek geloof en van de achttiende-eeuwsche stabiliteit van levensvormen, die, lief en naïef, idyllisch-gracieus, in de Jahreszeiten uitzingt en het leven ziet als een groeten Le Nötxe-tuin vol van de weldaden Gods en den roem van zijn almacht: in de Symphonieën en Quartetten verluidend als geluk over de schoonsierlijke vormen van de kunst en het leven, als geluk over een meesterschap zonder meester verkregen, en als een late rustige roem, geelvredig als de rijpheid van een herfst.

Toen Beethoven ongeveer dertig jaar was, met den aanvang van deze eeuw, werd Haydn — dien hij niet als zijn meester erkende — in hem overwonnen.

Hij, de belijder eener nieuwe openbaring des Geestes, de extatische ziener zijner geluidsvisioenen, een Columbus der Kunst, bewust van zijn wil en zijn daad, onbewust van het onmetelijke land zijner ontdekking.

Tot aan Beethoven had de muziek God gediend of de menschen. God had zij verheerlijkt door vijftien eeuwen. Sinds weinige eeuwen was zij begonnen de menschen te dienen, hun leven te sieren met dans en melodie, en weinig nog had zij getracht, de gelijkenis der menschen te scheppen, den kunstigen schijn van het drama te versterken door de suggestieve macht harer klanken.

In de Middeleeuwen was zij de verklanking van

35

Sluiten