Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Twee vlammen gelijk, slaan omhoog de begeerte der stof en de begeerte des Geestes, twee vlammen in wilde en wulpsche buigingen omhelzend en vliedend de een den ander, opkrinkend om eenmaal den brand te steken in de door twintig eeuwen verzamelde brandstof van weten en twijfel, vloek en aanbidding, lijden en wanhoop — en het gruwbare spel met koele oogen aan te schouwen, in den dubbelen troebel van dit ons leven zich te vermeyen, is de jongste en delicaatste Satansgenieting.

Een breede stroom scheidt de landen van Nu en Voorheen, van Gevoel en Rede, Daad en Gedachte, Schijn en Zijn, God en Mensch. Ieder volgend geslacht beproefde de bruggen te bouwen, die beide oevers verbinden zouden. Want de vroegere bruggen zijn alle gebroken. Maar de stroom is te machtig en onder de bouwers is verwarring van spraak en begrippen.

„Als het water balken heeft, als brug en leuning over den stroom springen, waarlijk dan vindt niemand geloof, die zou zeggen : „Alles is in den stroom". Maar zelfs de dwazen spreken hem tegen. „Hoe", zeggen de dwazen, „zou alles in den stroom zijn ? Balken en leuning zijn toch boven den stroom." „Boven den stroom is alles vast, alle waarde der dingen, de brug, de begrippen van Goed en Kwaad, dit alles is vast."

Maar als de harde winter komt, die het stroomdier temt, dan leer en ook zelfs de slimsten wantrouwen, en waarlijk niet alleen de dwazen spreken dan: „zou niet alles stil staan ? In den grond staat alles stil." Dat is een echte leer van den

58

Sluiten