Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van het werk „Le Latin mystique" gaf onlangs een boekje uit, getiteld „1'Idéalisme". Dit „Idéalisme" is een exces van zelfexaltatie in den meest antipathieken vorm. De inhoud der begrippen verandert, de woorden blijven dezelfde, telkens weer andere tyrannen vermommen zich met denzelfden mantel. Dezelfde menschen eer en de mystieke zielstoestanden in al hare uitingen, bovenal die der Middeneeuwsch-christelijke mystiek, die in schouwen meer bestaat dan in activiteit, en wie niets vreemder is dan de ambitie, de ijdele litteratuur-idee, dit wil zeggen : de door de woorden gepleegde gevoelsvergiftiging, — wie niets vreemder is dan het egoïsme—hun egoïsme, dat niet is een egoïsme uit kracht maar een egoïsme uit zwakheid, een monsterlijk ding met een monsterlijken naam „egotisme" genoemd, de psychotherapie van het Ik. En dit alles gebeurt in den tijd en het land van Paul Verlaine ! Maar ook wij, die niet moe en flets van cultuur zijn, wij hebben te midden van ons een waarschuwend voorbeeld, waartoe een man van goede wijding geraken kan, die zich bedwelmt aan den wijn der woorden, aan de ook onder Nero's regeering heerschende „intemperantia litterarum" ').

En daartusschen ruischt de vrees der verveling, de wanhoop van nieuwe levensprikkels te vinden, niet enkel het weten van „alles was reeds"z), en het in zich voelen doodvloeyen van de begeerten der vroegere geslachten, maar de

*) Seneca, Ep. 106, ia.

2) Teod. de Wyzéwa, Mercure de France. Juilüet 1893. Hetzelfde zegt Seneca, Ep. 24, 26.

70

Sluiten