Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wonderbaar uit den langjarigen slaap der 'ziel jen des geestes ontwaakt is, en slechts met passieve bewondering of vreemde ontsteltenis zag naar het groote geestesbeweeg in Europa — nu wordt het ons helder, waarom de Muziek, die met Beethoven begon, de visie des wordenden levens te zeggen in tonen, de roem te zijn in den klank van den weemoed van Zijn en Niet-Zijn, of van de gelijktijdigheid van droom en bewustzijn, en die door Wagner de synthese werd van alle groote ziels- en gedachtenbewegingen van dezen tijd, in de alharmonie van beeld en toon — waarom de Muziek zoo groote wonderen gewrocht heeft, zij die is boven de verschijningen en boven den strijd van Gevoel en Rede.

Want de muziek is niet vóór, maar nadedingen.

Het woord is in den modus van het tegenwoordige, de toon is de ziele-echo der dingen, „de mijmering over het ding", die „teerder" is, naar het woord van den dichter. In de eenheid van teerheid en intensiteit heeft de toonkunst voor het eerst in Wagner's werk alles omvat, wat behoort tot de drie rijken van het ontastbare : de zinne-aandoening, de ziele-aandoening, de geestesaandoening. Daardoor is zijn werk, in èngerenmuzikalen zin, de synthese en de vervulling van alle toonkunst van vroeger.

Dit is het geheim van zijn macht over Europa.

Als nu waarlijk volgens het woord van den duisteren Heraclitus de strijd de Vader der dingen is, en uit al deze krachten in werking een eenheid zal worden geboren, dan zal ook de toonkunst niet vreemd zijn aan de komende arcbitectonisch-

74

Sluiten