Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bekoort om te volgen zijn lezers, totdat zij hem houden willen van we ge de al te groote bekoring, — maar steeds ontsnapt hij hen weer, de vluchtige vlinder.

Zoo iemand, dan heeft hij de kunst van den schoonen schijn verstaan, op grond van de in hem wonende waarachtige liefde tot den schijn. Deze liefde is eene bekoorlijke maar gevaarlijke vrucht van het scepticisme en individualisme dezer eindigende eeuw, wellicht de late vrucht van het oude verbloeyde analytische weten, de sterkste ontkenning van de mogelijkheid eener objectieve waarheid, en het is juist door gebrek aan diepte van denken en lijden, waardoor deze fijne, scherpzinnige, koele, de kracht miskent van vroegere tijden, die leefden onder den koepel eener groote en bezielende waarheid. Daarom moet men hem lezen, om hem te begrijpen, met het gemoed waarmede hij schreef, en niet met zwaarte of spanning. Hier in dit boek, getiteld Du Sang, de la Volupté, et de la Mort is hij in 't Zuiden. Ook hier wordt zijn inzicht bevestigd, dat bij niet is, en zijn wil gestaald om met te zijn zooals anderen, ja zelfs niet zooals hij anderen toescheen» „II goütait avec frénésie la joie d'être différent de ce qu'il paraissait", zegt hij van Alcibiades, en „die eenvoudigen" te bewonderen, „ces simples", zooals hij de prerafaëlische schilders noemt, „in wie de mode van onzen tijd zulke roerende eigenschappen weet te ontdekken", van wier werken sommige als Botüceüi's „Allegorie der lente" „gevulgariseerd door de mode" zijn, dunkt hem zoo gemakkelijk, omdat het zoo licht is, aan armen en

123

Sluiten