Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

21

welvaart kwamen, spreekt vanzelf, en daarmede was het geleerde proletariaat ontstaan.

De omstandigheden leidden er toe, dat het intellectueele proletariaat in Hongarije Joodsch was. Dat deze kringen de revoluties maken, bewijst de geschiedenis der laatste eeuw. Vroome, ritueele Joden waren er onder de terroristen en volkscommissarissen niet één. Onder de uitspattingen leden de gefortuneerde Joden in dezelfde mate als de bezittende klassen der Christenen. In het Hongaarsche communisme een Joodsch drijven te willen zien, is zeer bruikbaar als partijleuze, maar onhoudbaar tegenover onbevooroordeelde kritiek.

Aanhang. Krankzinnigen in vroegere revoluties.

Over den rol, die misdadigers in revoluties speelden, bestaat een uitgebreide litteratuur. Bijzonderheden over de werkzaamheid van krankzinnigen bij omwentelingen geven ESQUIROL1), DU CAMP*), CLERC3), LABORDE4), de eerste over 1789, de drie anderen wat betreft 1871.

De beroemdste van allen is Théroigne of Téroenne de Méricour, die de menigte aanvoerde bij den aanval op het hek van den Döme des Invalides en bij de bestorming der Bastille; zij eindigde haar leven in het krankzinnigengesticht.

Téroenne was een bekende courtisane van ongeveer 30 jaar, die in intieme verhouding stond tot verschillende leiders der volksaprtij. Zij speelde een groote rol bij de demoralisatie der Vlaamsche regimenten op 5 en 6 October 1789, door meisjes van losse zeden in de kazernes te brengen en geld onder de soldaten te verdeelen. In 1790 werd ze naar het land van Luik gezonden, bekleed met een militairen rang, om daar het volk tot oproer aan te sporen. Naar Parijs teruggekeerd, voerde zij op 5 en 6 October 1790 de razende menigte aan, die naar Versailles trok. De Oostenrijkers arresteerden haar in 1791. Zij werd naar Weenen overgebracht en daar opgesloten; keizer Leopold wilde haar zien, sprak met haar en liet haar in December 1791 in vrijheid stellen. Naar Parijs teruggekeerd, trad zij meer gematigd op dan vroeger; zij vertoonde zich op de terrassen der Tuileriên en op de tribunes, sprekend voor het

*) Esquirol, Des maladies mentales, Paris 1838, met portret-album. ') Du Camp, La Commune a 1'Hötel de Ville, Revue des deux Mondes, 1879. *) Clerc, Les hommes de la Commune, Paris 1871. *) Laborde, Les hommes de la Commune, Paris 1872.

Sluiten