Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

GRONDWETSHERZIENING

188

Staatskommissie bigbij'-dat deze reeds terstond veroordeelde, dat in een vernieuwde grondwet, na aüff 'wat is gebeurd ip het gebied van internationale arbitrage en oorlogsgruwelen, weer het iwrklaren van oorlog wordt vooropgesteld als een simpele daad bij een internationaal geschil, zonder dat van,de oplossing langs scheidsrechtelijken weg zou worden gerept. Dit laatste moest vóórop staan en daarna kon pa*gesproken van verklaring van den oorlog. De regeering wilde daarvan echter niet weten! Daarom werd een sociaaldem. amendement voorgesteld, luidende:

„De Koning tracht bij geschillen met andere natiën naar oplossing langs scheidsrechterlijken weg en verklaart in geen geval oorlog dan na voorafgaande toestemming van de StatenGeneraal."

De vrijz.-demokraten stelden voor, te lezen:

„De Koning gelast geenerlei militaire maatregelen, tegen een vreemde ^Mogendheid gericht, dan na voorafgaande toestemming van de Staten-Generaal.

Hij doet jaarlijks aan de Staten-Generaal verslag omtrent de betrekkingen van het Koninkrijk tot den Volkenbond."

De kommunisten stelden voor te lezen:

„De Koning verklaart geen oorlog dan na voorafgaande volksstemming."

'Wat betreft het amend.-Marchant, de voorsteller verklaarde, dat het „verklaren van oorlog" niet meer in de Grondwet mocht voorkomen, dat dikwijls geen oorlog meer verklaard wordt en dat, als dit geschiedt, de oorlog doorgaans reeds begonnen is. Daartegenover werd door Schaper 11 Nov. '21 aangevoerd, en later ook door v. Ravesteijn, dat het willen weglaten van de' woorden oorlog en oorlogsverklaring, niets anders is dan struisvogelpolitiek. (Wat v. Rav. betreft, zie bl. 424. „Dat beteekent niets", vervolgde hij). In de tegenwoordige verhoudingen, met deze Grondwet en de gegeven situatie in de Kamer, was alleen iets te bereiken ten aanzien van de internat, arbitrage als men zich op standpunt stelde, dat het monster oorlog nog bestaat. Trouwens, zoo niet, dan moet men eveneens de woorden „militaire maatregelen" wraken, want dat was onder dit verband slechts een andere woordenkeus voor oorlog. Maar a 1 s de oorlog uitbreekt, dan is ook de verklaring een eisch in het belang van zeker», juridische rechtsverhoudingen, die beter zijn dan een klandestien niet-ofiiciëel geweld. Zelfs wanneer er reeds op de grens geschermutseld of geplunderd zou worden en dit een eenvoudige miltaire maatregel noodig maakt, zouden volgens ons amendement nog de Staten-Generaal aan de militairen een halt komen toeroepen en een officiëele oorlogsverklaring tegenhouden, om alsnog te beproeven, de kwestie in der minne op te lossen. De Volkenbond te erkennen door een „verslag" te eischen was al te mal, en werd dan ook ingetrokken. Men kan ook nooit weten, of de naam van zulk een wereld-

Sluiten