Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TWEEDE INTERNATIONALE

470

wijze, dat dit beheer in openbare diskussie gebracht wordt. Het parlement kan de nadere uitwerking van door hem in principe aangenomen wetten aan deze vertegenwoordiging der verschillende sociale groepen opdragen.

Deze vertegenwoordiging is de Centrale Arbeidsraad, die bestaat uit de vertegenwoordigers dèr beroepsorganisaties, die zich in het volk gevormd hebben.

Deze raad krijgt de opdracht ekonomische en sociale vraagstukken in studie te nemen, de regeling daarvan bij de wet voor te bereiden, terwijl hem de nadere uitwerking van bepaalde wetten door het parlement wordt opgedragen.

Aan de arbeidersklasse der verschillende landen wordt de verdere regeling van de functie der verschillende beroepsorganisaties in dit systeem overgelaten, evenals de volledige uitwerking der hierboven aangegeven richtlijnen".

Inzake eenheid en organisatie werd met algemeene stemmen .besloten:

„Met het doel, om alle mogelijkheden, om te komen tot een sterke en omvangrijke Internationale, volledig aan te wenden, stelt de kommissie voor dat de Britsche sectie op zich neemt, als bemiddelaar op te treden, met als taak zich in verbinding te stellen met de socialistische en arbeidersorganisaties der landen, die op deze konferentie niet vertegenwoordigd zijn en de noodige stappen te doen, om hun aansluiting te bewerkstelligen in overeenstemming met de besluiten van dit kongres".

Men weet, dat in Jan. '22 het kongres der Onafhankelijke soc. partij in Duitschland besloot te werken voor de wederoprichting .van ééne Internationale. Of dat bedoeld is met inbegrip der leden van de Derde is ons nog niet bekend. De grootste struikelblokken vormen wellicht de veeten, die in Duitschland zelf tusschen U. S. P. en meerderheidspartij bestaan. Een voordeel is, dat de Derde Internationale meer en meer aftakelt.

Blijkens de lijst van gedelegeerden waren te Genève vertegenwoordigd: Engeland (Labour Party, Trades Unions en Fabian Society), Frankrijk (minderheidsgroepen), Australië, Nieuw-Zeeland, Azerbeidsjan, Nederland, Litauen, Georgië, Polen, PoaleZion, Zweden, Duitschland (meerderheidspartij), Rusland (sociaal-revolutionairen), Zwitserland (Griitliverein), België en Italië (Unione Socialista Italiana).

De zetel der Internationale werd naar Londen verplaatst en de verkiezing voor het uitvoerend komité leidde tot het volgende resultaat:

Voorzitter: Arthur Henderson; sekretaris Huysmans (er worden nog twee Engelsche sekretarissen benoemd); penningmeester Thomas (Engeland); Ramsay Mac Donald (Engeland) als plaatsvervanger; Vandervelde (België) met de Brouckère (België) als plaatsvervanger; Branting (Zweden) met Stauning als plaatsvervanger; Wels (Duitschland); voor Frankrijk is een plaats opengehouden.

Sluiten