Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

44

schijnt misschien *) bewezen door het feit dat de beroemde mannen dikwijls tot een hoogen leeftijd bemind worden. Eindelijk geven de vrouwen in de liefde meer dan zij erin ontvangen en winnen het van den man in medelijden en menschenliefde.

Wanneer men desalniettemin oordeelt, dat Kidd's conclusie op z'n minst genomen een beetje voorbarig is, gebeurt dit om diverse redenen. Laat ons in stilzwijgen de gerechtvaardigde mannelijke oppositie voorbij zien, die niet weinig strijd zou veroorzaken en zien wij ook den afkeer van de grootste helft der vrouwen voor dien ommekeer voorbij (excusez du peu), ook dan blijft er nog wel iets tegen aan te voeren. Vooreerst is de vriendschap van vrouwen, in het bijzonder voor hare sexegenooten, kleiner dan die van mannen; van tijd tot tijd vinden vrouwen het zelfs noodig op meerdere vrouwelijke verdraagzaamheid aan te dringen; het vriendschapsgevoel zooals dat onder mannen veelal tot hoogeren leeftijd pleegt (ook volgens prof. van der Vlugt nog meer: placht) voor te komen schijnt voor de vrouwen in het algemeen te flauw te zijn. Verder is het altijd twijfelachtig of de vrouw, wier emotioneele natuur nu niet bepaald altijd in toestanden van opwinding en o. a. bij de verovering van haar eigen rechten met een engelachtige zachtheid doet handelen, en die niet steeds voldoende het subjectieve van het objectieve onderscheidt, een zoo sterke leidingspreferentie zou kunnen verdragen. En eindelijk blijft het de vraag of onder totaal veranderde omstandigheden en bij een omgekeerde machtsverhouding, de vrouw het ideëel hoogere karakter zou bewaren, hetwelk alleen een dusdanige hoogere plaats motiveeren zou. Hoewel het ideëele karakter vaak bij de vrouw voorkomt, waardoor menigeen dan ook in

*) Misschien, omdat daaruit niet alleen liefde maar evenzeer eerzucht, ijdelheid te diatilleeren is.

Sluiten