Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

32

AMAZONE.

danks Horatius, als de meeste reizigers in de kajuit neder.

M arciana bleef boven: zij zwelg de het genot van de zee. Dus, in haar rooden plaid gewikkeld, zocht zij met Aisma een beschut hoekje tegen de verschansing en zij zaten met elkander te praten. De schoone natuur waarin men samen eenën dag doorbrengt maakt uren tot jaren van gemeenzaamheid. Beider gesprekken waren reeds gewoon de behandeling van onbeduidende of dagelijksche voorvallen te kunnen ontberen. Zij kregen doorgaans eenen meer beteekenenden inhoud—ideeën, eryarmgen, bespiegelingen, die eftander kruisten, bestreden of overeenstemming vonden. Ieder bemerkte wel dat de ander iets beteekende. Aisma's levensbespiegeling was vaak snijdend en sarkastisch; die von Marciana hoog en heerschend, maar met meer ironie dan bitterheid.

Marciana had er dikwijls behagen in hem uit te tarten. Maar hij was omzichtig en hun gesprek was dan als het zich meten van twee ervaren schermers, die elkaar niet konden raken. De jonge vrouw gaf zich wel eens met opzet bloot, maar hij liet zich tot geen onberaden uitval verlokken. Dit prikkelde hare begeerte om hare overmacht te doen gevoelen.

Zij deed soms snelle wendingen en overvallen.

— Ik heb al bemerkt dat gij slecht over de vrouwen denkt, zeide zij op eens.

Sluiten