Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

78

AMAZONE.

Zij daalden de trap af en traden in de benedenruimte, mede eene groote overwelfde zaal, maar geheel eene beeldhouwerswerkplaats. Hier stonden groote marmerblokken van Carrara, pleistermodellen van voltooide beelden, werkbanken, daar lagen boetseerstaven, hoopen klei, en alles was overstoven met gips en marmergruis. In een hoek was Angelo bezig, een van die practiciens, zoo bedreven in het af vormen in pleister en het houwen in marmer, waaraan dan de kunstenaar zelf de laatste hand legt. Een marmeren borstbeeld van Garibaldi was pas voltooid. Nu was hij bezig eene groote groep, waarvan de gipsvorm in de punten gezet was, in marmer over te brengen en in het ruw te ontbolsteren.

Eva was het, in schaamte neergedoken en in zich zelve haar lichaam als te zamen plooiende om het te bedekken, terwijl haar eene hand den Adonai als afweert nu hij haar rekenschap vraagt van hare daad. Forsche Michelangeloachtige vormen; de schaduwen onder de overhangende brauwen en de toornig gekrulde lippen duidden meer den wrevel aan der tot mensch gevallen titane dan de schaamte der zwakke vrouw.

In het midden stond een werk dat Askol thans onder handen had. Hij sloeg de vochtige doeken ter zijde, die dekleivormen bedekten. Het trof dadelijk, het was iets meer dan gewoons. Askol had in deze groep eene Amazone geboetseerd, meer dan levensgroot. Hij had eene nieuwe zijde gegeven aan het zoo vaak in de oudheid behandelde thema. De oude

Sluiten