Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

120

AMAZONE.

verkeerde, aangetrokken. Zij namen haar overal mede om haar te onttrekken aan hare neiging tot eenzamheid.

— Wij komen telkens tot het oude terug, zeide hij, — Marciana, wat moeten wij toch voor haar doen? Gij moet haar later nog eens ernstig onder handen nemen. .

— Van harte gaarne, als het mogelijk is, en als ik iets vermag. Ik ben jonger dan zij, — maar — voegde zij er niet zonder eenige droefheid bij, — ouder in ondervinding.

— En in kracht, mijn kind; — kon ik haar maar wat Horatiaansche gelijkmoedigheid gevenl

— Ach, zei Marciana lachend, — uw lijfarts zal haar niet helpen)

—Waarom niet? heeft hij mij niet helpen vormen?

— Ja, maar het moet altijd uit ons zeiven komen; het is zonderling, maar wat anderen ervoeren baat iemand nooit. Als dit zoo was, hoe veel verdei zouden alle menschen zijn!

— Zeg dat niet; er moet wel iets aanwezig zijn dat medewerkt, maar de menschen vormen elkander toch, zij willen het evenwel niet erkennen.

— O lieve beste vader, mag ik wel zeggen,

Zei Marciana en kuste hem op het ongekreukte voorhoofd, — hoe veel goeds hebt gij mij gedaan; ik wil het wel erkennen.

Een oogenblik haar zelfbedwang los latende, gaf zij zich toe, en een traan, uit oude bron opwellend, blonk in het zonnelicht van dankbaarheid.

Sluiten