Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

122

AMAZONE.

"rfifknikte haar vriendelijk toe en dacht: energiek, wonderlijk en toch lief wezen; en dat beweert dan hard en trotsch te wiltén zijn. 0 mijn Amazone, uw hart is vol teederheid, die g$-verbergt; — er is geen twijfel aan of die man heeft haar zeer lief en ook hij is halsstarrig — hoe krijg ik dïe twee stugge willen tot buigen!

Toen zij met zorg de verkwikkende lafenis voor Ada bereid had, ging zij haar die brengen. Zij vond haar kalmer, werd met teedere dankbaarheid ontvangen en verliet haar na een uurtje bij haar vertoefd te hebben. Toen zij terugkwam verkleedde zij zich spoedig, stak een versche roos op haar boezem en kwam vroolijk tot van Walborch.

— Kom, nu kunt gij nog juist uw geliefde wandeling maken.

Van Walborch was gaarne bereid. Die wandeling bestond in een uurtje voor het middagmaal op den Monte Pincio rond te dooien, iets wat zijn dagelijksChe gewoonte was.

De Monte Pincio is de schoon begroeide heuvel aan het noordelijk einde der stad; naast hem ligt de Porta del Popoio, de eerste waardoor voorheen iedere reiziger de eeuwige stad binnen kwam, en aan zijnen voet buiten den hoogen muur de nimmerdorre eiken en kroondragende pijnen der Villa Borghese. Aan de binnenzijde liggen aan zijnen voet de kerk Santa Maria del Popoio, bij de plaats waar Nero begraven was en de booze geesten! spookten,

Sluiten