Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

AMAZONE.

155

de jonge meisjes, die zich anders zoo licht onbarmhartig aan spot overgeven, met de meeste voorkomendheid bejegend, ja gevierd. Daar lag iets weemoedigs in, maar tevens iets weldadigs voor het gevoel. Salviati ging nu aan den vleugel zitten en speelde en zong eenige schertsende Italiaansche volksliederen. Daar werd ook wat moderne operamuziek uitgevoerd. Marciana liet zich slechts noode overhalen om ook te zingen. Zij wist en gaf toe dat lichte muziek voor zulk eene gelegenheid de meest gewenschte is. Maar het lag in haar ernstig stemgeluid en in hare opvatting van poëzie en muziek dat zij liefst de strenge kunst beoefende. Toch wilde zij aan des gastheers bede niet weerspannig blijven; zij ging naar de piano en liet zich door Askol begeleiden. De luisterende kring zag naar de indrukwekkende gestalte in hare Helena-kleeding; den sluier had zij echter afgelegd en men kon niet nalaten den trotschen kop, de zware gouden haren, met zachtpaarse banden omwonden en eene enkele purperen roos in den wrong, te bewonderen.

Een weinig bevreemding wekten eerst te midden dier gonzende vroolijkheid de strenge, hoogst eenvoudige maten van het begin; zij zong met haar metalen altstem Pergolese's Siciliana: Tre giorni son' che Nina. ... Weldra raakte men onder den indruk van den mineurtoon en aangegrepen door de steiging en de breede golving der klankfiguren. Daarna zong zij het Veilchen van Mozart.

Welk eene muziek in zulke liederenl En hoe on-

Sluiten