Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

202

AMAZONE.

andere behoeften dan de gewone, dan de zijne; ik beminde al wat oorspronkelijk opwelde, het eigenaardige, het vrije; ik genoot in boeken, in poëzie, in kunst. Mijn hart begon duister te smachten naar een warmer, hooger gestemde neiging en beantwoording.

Had ik maar een kind gehad — ik had wat ik innigs en hoogers voelde aan dat zieltje kunnen wijden!

Ik voelde dat eenig talent in mij ontkiemde en uiting zocht. Dat ik het voor mij zelve gebruikte, kon nog met zeker medelijden geduld worden; dat ik met geschriften in het openbaar optrad, paste volgens hem niet aan eene vrouw van mijn stand. Dat was goed voor zangeressen, actrices en geëmancipeerde blauwkousen. Ik was te zeer gewoon mij zelve te zijn, om mij hierin te kunnen voegen. Dat ik mijn weg volgde, bracht een onaangename spanning. Ik had behoefte aan aanmoediging en erkenning; dat was geen dwaze ijdelheid, maar ik voelde mij gekwetst toen mijn talent zelfs als een misgreep, ja als een vergrijp tegen de maatschappelijke positie werd beschouwd.

Onze aard was niet voor samensmelting vatbaar. Noch mijn hart, noch mijn geest vónden wat zij behoefden. Zoo ontstond er eene afscheiding; twee wegen en eene kloof daar tusschen, dieper en dieper. Ik ontwikkelde mij met kracht en snel; hij bleef dezelfde. Er zijn menschen die niet groeien en op hun vijftigste jaar zijn wat zij op hun twintigste waren. Hij begreep mij niet. Allengs was naast hem

Sluiten