Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

238

AMAZONE.

toorn welden op. Minder dan ooit wist hij, wat van Marciana, van haar karakter, van haar gevoel voor hem te denken. Hunne intimiteit, de sympathie van hunnen geest had hij hoe langer hoe meer zien wassen; voor zich zeiven had hij alle zelfbedrog ter zijde gesteld en voor zich zeiven erkend dat het liefde was geworden, eene diepe liefde. Zij had hem slechts een band der zielen, een hooge vriendschap toegestaan; hare woorden luidden zoo, doch hij meende dat dit enkel een veiligheidsmaatregel was en dat zij in den grond meer en iets anders voelde. Maar thans vond in zijn gekwetsten trots de argwaan weer een weligen bodem. Heeft zij dan toch met mijn hart gespeeld? Voelt zich bij haar alleen de ijdelheid gestreeld? Is het Askol wien zij toedraagt wat ik voor mij hoopte en soms dacht? Hij wien zij toch heeft toegestaan wat zij mij steeds bleef weigeren; ja, veel meer, eene vrouw die dat toestaat geeft meer dan het zitten voor een portret. En hij wist dat de beeldhouwer haar bewonderde en dat zij hem altijd met veel voorkomendheid bejegende. Nu voelde hij dat zijne genegenheid dieper wortelde dan hij dacht; daar rees teleurstelling en ontgoocheling; zij werden gekwetste trots en wrevel; zij wiessen van lieverlede, steeds gevoed, tot bitterheid.

Als een stukje aarde loslaat van haar verband, breidt zich de verzetting uit, de massa wast in kracht en éene korrel die losliet werd een aardverschuiving.

O het was niet dit feit alleen; maar daarin lag een bewijs; het bewijs, door allerlei kleine ver-

Sluiten