Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

7

Het proces der gisting gaat dóór.

Eenerzijds het politiek bankroet, de maatschappelijke verwoesting, — anderzijds de innerlijke loutering en religieuse herleving.

Het begon met een begrijpelijken opstand, — God leidt het tot een opstanding.

Wat door den Rus Boris Sokolow in de „Weltbühne" dienaangaande verhaald wordt, is een openbaring. De oude priesterkaste, bigot en bijgeloovig, werktuig van het despotisme, sterft uit, en de onafhankelijke priester, die het pleit voert voor de vrijheid van kerk en godsdienst, staat op. De bolsjiwisten hebben de vervolgingen moeten opgeven. De godsdienst is, ook nu, machtiger gebleken dan eenige andere elementaire of kultureele kracht. Zelfs beginnen communisten weer te grijpen naar wat op het reklame-doek vóór het Kremlin „de opium voor het volk" wordt genoemd. Velen laten weer het huwelijk kerkelijk inzegenen, de kinderen doopen en ontbieden den geestelijke bij het sterfbed.

Het merkwaardige van de Russische reformatie is niet slechts de kinderlijke naïviteit, waarmee men zich tegenover de traditie van dogma en kerkvorm stelt, maar ook het moedig radikalisme, waarmee men naar het apostolisch oer-christendom teruggrijpt.

Vooral dit laatste kan voor Europa een gewichtige faktor tot hervorming worden.

Het is onbillijk en ongeloovig alleen op de politieke katastrofe en kultureele mislukking in Rusland te zien, en niet te letten op de „groote dingen", die God bezig is daar te doen middenin, ja dóór, den chaos.

Reformatie is altijd de vrucht van krisis geweest.

Wie weet, — wellicht begint vanuit Rusland de lente, waarop onze verdorrende tuin wachtl

Om deze reden temeer is het goed naar de stem van den wegbereider Petrow te luisteren.

Sluiten