Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar aan den anderen kant was ze ook te nieuwsgierig om te weten wat er met de hoeve gebeuren zou, om werkelijk naar huis

teZoaoadra het bekend geworden was, dat de hoeve zou worden verkocht, had Ingmar beproefd die te koopen. Maar Ingmar had niet meer dan ongeveer zes duizend kronen, en de^vennootschap van de groote zagerij, die de bergwerken van Bers&na bezat, had vijfentwintigduizend kronen geboden. kZlv aa,

't Was Ingmar gelukt zooveel geld te leenen, dat ha evenveel kon bieden, maar toen had de vennootschap haar bod tot op dertig duizend verhoogd, en zulk een groote schuld had Ingmar niet op zich durven nemen.

't Zorgwekkende hiervan was niet alleen, dat de hoeve op die manier voorgoed uit de familie zou gaan, want de groote vennootschap verkocht nooit meer wat ze eenmaal m bezit gekregen had, maar er kwam bij, dat het niet waarschijnlijk was, dat de vennootschap Ingmar de zagerij te Langfors zou laten pachten, en dan had hij niets om van te leven. -

Hij kon er niet aan denken in den herfst met Gertrud te trouwen, zooals het plan was. Hij zou misschien wel heen moeten gaan om ergens anders werk te zoeken. .

Moeder Stina was niet zacht gestemd tegenover Karin en Halfvor. als ze daaraan dacht. .

„Ik hoop hartelijk," zei ze in zichzelf, „dat Karin Ingmarsdochter niet met mij komt spreken, want dan kan ik niet laten haar te zeggen, hoe sleeht zij tegenover Ingmar handelt Ik kan niet laten haar te zeggen, dat het toch eigenlijk haar schuld is, dat Ingmar niet nu al de hoeve bezit.

Wel heb ik gehoord dat ze onnoemelijk veel geld noodig hebben voor deze reis, maar toch is 't wonderlijk, dat Karin het hart heeft die oude hoeve te verkoopen aan een vennootschap, die alleen 't bosch omhakt en den landbouw aan zichzelf overlaat.

Er was nog iemand, behalve de vennootschap, die de hoeve koopen wilde, en dat was de rijke rechter Berger Sven Person. En dat zou het gelukkigst voor Ingmar zijn, want Sven Person was een edelmoedig man, en zou hem zeker niet weigeren de zagerij te

pachten. , , ,

Sven Person is nog niet vergeten, dat hij hier op de hoeve als een arme herdersjongen heeft rondgeloopen, en dat het Groote Ingmar was, die zich hem aantrok en hielp om vooruit te komen.

De meesten, die naar de verkooping gingen, kwamen niet in t huis maar bleven buiten op de plaats. De vrouw van den schoolmeester deed als dè anderen. Zij ging op een stapel hout zitten en keek rond, heel onderzoekend, zooals iemand, die weet dat hy een dierbare plek voor 't laatst ziet.

148

Sluiten