Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar nog altijd hoorde men hem werken, en als hij de steenen op den wal gooide, stoven de vonken om hem heen.

Maar eindelijk, toen hij met de spa groef, gleed hem die uit de hand, en toen hrj bukte om ze op te rapen, viel hij om. Hij bleef liggen op het veld, en eer hij er aan had kunnen denken op te staan, was hij ingeslapen.

Een poos later kwam hij in huis. Hij zei niets, dacht zelfs niet over naar bed gaan. Hij wierp zich op een houten bank en sliep in.

De lange rij karren en vrachtwagens was eindelijk aan 't station aangekomen.

De baan was pas aangelegd, en 't station nieuw gebouwd, 't Lag op een groote open plek, midden in 't diepste en donkerste bosch. Er was geen dorp, geen akker, geen tuin, maar alles was grbot en flink ingericht, omdat men verwachtte, dat het verkeer weldra een groot station zou noodig maken, daar in die eenzaamheid.

Rondom 't stationsgebouw was 't veld gelijk gemaakt; daar waren een groot steenen terras, groote losplaatsen en wijde, leege, oneindige grindvlakten.

Een paar winkels en werkplaatsen, een photographisch atelier en een hotel waren al om de grindvlakte gebouwd: maar wat buiten de afgesloten ruimte lag, was niets dan woeste grond.

Ook hier vloeide de beek uit de gemeente voorbij, woest en boos kwam zij uit de diepe bosschen te voorschijn en stortte neer in kleine, bruisende watervalletjes. De reizigers naar Jeruzalem herkenden den breeden, majestueusen stoom niet meer, dien ze dien morgen verlaten hadden. Hier was geen mooi dal om op neer te zien, alle uitzicht was afgesloten door donkere, met dennen begroeide heuvels.

Toen de kleine kinderen, die met hun ouders naar Jeruzalem zouden gaan, hier uit de wagens getild werden, voelden ze zich onbehaaglijk aangedaan en begonnen ze te huilen. Van te voren hadden ze 't heerlijk gevonden met hun ouders naar Jeruzalem te mogen gaan, maar bij 't scheiden van hun huis hadden ze erg geschreid en aan 't station werden ze nog wanhopender. De ouderen hielpen de reisbagage afladen en die naar een goederenwagen brengen. Allen hielpen, en een oogenblik had niemand tijd om op de kinderen te letten.

Maar de kinderen schoolden bijeen in een dichten kring en beraadslaagden.

Een oogenblik later nam elk van de oudsten een van de kleintjes bij de hand, en zij wandelden weg van het station, twee aan

183

Sluiten