Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Dat is Mrs. Gordon, die de kolonie bestuurt, sinds haar man stierf in dit voorjaar."

Toen werd de ziel van den ouden man opnieuw verbitterd, en hij sprak tot Machmud, met strenge stem:

„Je moet haar zeggen, dat ik gekomen ben om haar en haar volgelingen uit mijn huis te verdrijven."

En zijn dienaar antwoordde:

„Zal de rechtvaardige Baram Pacha deze Christenen verdrijven, voor hij zelf hun misdaad gezien heeft? Was het niet beter, Heer, dat ge tot deze vrouw zeidet: „Ik ben gekomen om mijn huis te zien?" En als gij ziet, dat zij hier leven, zooals de zendelingen gezegd hebben, zeg'dan: „Verlaat dit huis, want geen slecht leven zal geleid worden op de plaats, waar zij, die ik liefheb, gestorven zijn."

Toen antwoordde Baram Pacha:

„Zeg haar, dat ik mijn huis wil zien."

Machmud zei dit tegen Mrs. Gordon, en zij antwoordde: „Wij verheugen er ons in, dat we Baram Pacha kunnen toonen, hoe we ons in zijn paleis hebben ingericht."

Toen zond Mrs. Gordon om de jonge Mis Young, die van haar kindsheid af in Jeruzalem gewoond had, en Arabisch kende als een inboorling, en vroeg haar Baram Pacha rond te leiden.

Baram Pacha nam den arm van zijn dienaar Machmud en begon den tocht door 't paleis. En daar hij 't heele huis wenschte te zien, bracht Miss Young hem 't eerst naar de kelders, waar de waschkamer was ingericht. En ze wees hem trotsch op een groote menigte pas gewasschen kleeren, op prachtige bleekbakken en ketels en op de vlijtige, ernstige arbeidsters, die bezig waren aan de waschkuipen en de strijkplanken.

Daar onmiddellijk naast lag de bakkerij. En miss Young zei tot Baram Pacha: „Zie eens welk een uitstekenden oven onze broeders gemesteld hebben. En zie eens wat heerlijk brood wij zelf bereiden."

Van uit de bakkerij leidde zij hem in de meubelmakerswerkplaats, waar een paar oude mannen stonden te werken. En Miss Young toonde Baram Pacha een paar eenvoudige stoelen en tafels, die in de kolonie gemaakt waren.

„Ach Machmud, deze menschen zijn mij te slim af," zei toen de oude Pacha in 't Turksch, dat hij meende, dat Miss Young niet verstond. Zij hebben 't gevaar gemerkt, ze hebben mijn komst verwacht. Ik meende, dat ik ze aan 't drinken en dobbelen zou vinden, en ik vind ze allen aan 't werk."

Baram Pacha werd door de keuken en de naaikamer geleid en kwam toen in een andere kamer, waarvan de deur met zekere plechtigheid voor hem geopend werd. 't Was de weefkamer, waar

246

Sluiten