Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mond werd duidelijker.

Eindelijk, toen die stroom van getuigen ophield, begon Miss Young een psalm te zingen, en toen meenden allen, dat de plechtigheid afgeloopen was, en stonden op om heen te gaan.

Maar toen zei Mrs. Gordon: „Vandaag zullen we ook een Zweedsch lied zingen."

Toen hieven de Zweden 't zelfde lied aan, dat ze gezongen hadden, toen ze uit hun land trokken.

„Wij zien elkaar weer," zongen ze „Wij zien elkaar weer, wij zien elkaar weer in Eden."

En toen 't lied klonk werden allen ontroerd, en de meesten hadden tranen in de oogen. Want nu dachten ze allen weer aan hen, die ze moesten missen, en die ze niet weer zouden zien dan in den Hemel.

Maar op 't oogenblik, dat het lied ophield, stond Ingmar op en beproefde wat te zeggen. Hij wilde tot hen, die hij hier achterliet, een paar woorden spreken, die als 't ware uit 't vaderland kwamen, waarheen hij terugging.

„Ik voel, dat gij, die hier woont, ons allen thuis veel eer aandoet," zei hij. „Ik denk, dat we allen blij zijn, als we u weer ontmoeten — in den hemel of op aarde. Ik vind niets zóó mooi, als menschen, die groote offers brengen om de rechtvaardigheid te betrachten."

361

Sluiten