Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

herhaling van één klank veeleer bevreemden. En we zouden dat ook niet kunnen verklaren, als het kind geen ooren had en zelf niets van het gebrabbel hoorde. Maar nu we aan het hooren van het kindje denken, begrijpen we ineens, dat het brabbelen niet alleen een spel en een oefening van het spreekorgaan, maar ook een spel en een oefening van het gehoor is. En we kunnen er ons gemakkelijk indenken, dat het herhalen van dezelfde mondbeweging, en het daaruit volgende hooren van denzelfden klank aan het kinderlijk spel juist zoo'n groote bekoring geeft. Het rijm is ontdekt! Juist als op later leeftijd een jongen die pas kopje-overduikelen geleerd heeft, niets liever doet dan den heelen dag, als anderen hem zien ten minste, te buitelen en te duikelen, m.a.w. voortdurend hetzelfde kunststukje te herhalen, of zich zelf na te doen; zóó doet het kind elk van zijn nieuw gevonden mondbewegingen voortdurend weer opnieuw: als het hoort welk een kunststukje van geluid daaraan vastzit. En zoo herhaalt het uitentreure dezelfde mondbeweging, het doet zichzelf na. Maar is het dan wonder als moeder nu eens een van diezelfdegelief koosde kunststukjes uitspreekt, het kind er aanstonds bij is om moeder na te zeggen? en het dan uit te gieren van pret?

_, * Gewoonlijk is moeder dan al even blij als het kind zelf

16. Untdekking m 2£ matjjlA gebruik van dat gunstige oogenblik om

den dreumes vaders naam voor te zeggen. Daar deze eenvoudige klanken onder de brabbelgeluidjes ook al wel eens zijn voorgekomen, lukt dan ook gewoonlijk dat kunststukje en als vader 's avonds thuis komt, wordt hij door moeder en kind voor het eerst als „pa" begroet. Al die büj bewogen omstandigheden helpen mee.om aan den kleuter die eerste herhaling diep in het hoofdje te prenten. Het droomt er 's nachts van natuurlijk. En dikwijls is den anderen dag bij het ontwaken z'n eerste geluid: een triomfantelijk pa-pa-pa, waarvoor het dan opnieuw met een vloed van kussen wordt geprezen en beloond. Ook in vaders oogen mag het lezen en in vaders lach spiegelt z'n eigen iach, terwijl het vreemde aanvoelen en zien van den baard op deze nieuwe Ontdekking een eigen stempel drukt. Het kind heeft iets heel nieuws onfdekt, het heeft z'n vader gevonden: lachende oogen met een baard. Meer niet.

Dat heeft nu echter weer ten gevolge, dat Keesje veel

17. Meer belang- meer belangstelling gaat toonen in de gehoorde klanken.

noorde klanken cr «*» A^ of de tram v°°M<i**< hiï naar ' den straatkant. Hierin wordt hij ook weer geholpen door 't een of ander lawaai-makend speelgoed: een rammelaar, een ratel, een fluitje, een piepende poes, of iets dergelijks, en wederom konstateert hij met een uitbundig welgevallen in het, vage, dat op een bepaalde beweging altijdbetzelfdegeluid volgt: weerzoo nkunstje.dathonderden malen per dag herhaald, moeder soms de ooren doet tuiten. Maar moeders zijn geduldig.

8

Sluiten