Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sjttta, en als hij iets zien wil: kaka, en spoedig daaropkaaika. Mem-emma nagezegd van hebben wordt kort daarna z'n vast dwingwoordje als hij iets hebben wil, vooral melk. Men moet echter niet meenen. dat hij nu reeds pap en peer als dingnamen van zitten en kijken als werkwoorden onderscheidt Van het verschil tusschen een blijvend ding en een voorbijgaande handeling bevroedt de kleine man nog hoegenaamd niéts. Met alle vier deze woorden bedoelt hij een hem bekend aangenaam feit af te dwingen: pap te proeven, fruit te eten, op den stoel te zitten en plaatjes te kijken. En de rustende dingen op zich zelf interesseeren hem nog met. In t begin dwingen de kinderen zoo alleen om alles wat ze met hun oogen zien, maar later, beginnen ze ook te dwingen om fdteti waar ze op dat oogenblik alleen een voorstelling van hebben. Keesje s boven aangehaald pap was een enkele voorlooper. Maar de meeste andere dwingwoordjes van dat soort kwamen pas weken later Wij zien duidelijk: de eerste met half bewuste bedoeling uitgesproken woorden zijn gevoels-, vooral overgangswoordjes, de eerste met vol bewustzijn gezegde zijn wilswoorden, imperatieven of dwingwoordjes. Het kind wil opnieuw een gewaarwording beleven of een handeling stellen die het door de nagelaten sporen daarvan in z'n aanschouwelijke voorstelling kent en bedoelt

9. Echo en Tocn komt fa zelfden tijd nog langs een anderen klanknabootsing. wc9tot ^ meer bespiegelend, en dus meer verstandelijk c- j j i_ Jwoord9coruik'!aogs den weg namelijk van het nadoen, öinds de geschiedenis van het jankende hondje, riep Keesje, zoo dikwijls als hn een hondje zag: heel hoog ie, ie, ie, natuurlijk aanvankelijk zonder eenige bedoeling, uit spelende praadust want hij zegt het ook wel eens als hij-een kar ziet (misschien wel, omdat die hem aan een hondekar herinnerde). Grootvader had hem eens z'n horloge laten zien, en hem het tikken laten hooren aan z'n oor. Dat vond Keesje heerlijk en beantwoordde hi, ouder gewoonte (zie blz.7,n°. Mjmetdadadada. Deze vroeger geheel en al zinledige klanken bedoelde hij nu blijkbaar als nabootsing van het tikken, en ze worden in het vervolg dan ook vooral voor dit bepaalde geval gereserveerd, want van nu af zegt bij het bijna uitsluitend, als Lrrootpa z n horloge uit z'n zak haalt.

Op een morgen, toen hij de tram hoorde toeteren, deed hij het na: firoanf üieei hoog en lang gerekt) en daarop met korte stooten en laag ta, ta ta ta, ta. Moeder begreep deze ra ra's heelemaal niet. Maar toen er 's middaas een stoomfiets toeterend voorbijtufte, deed Keesje weer bijna op dezelfde wijze: «uaor / ra, te. fa, fa, fa, Hij bootste met zijn fa's dus het gepuf der stoomfiets na; en de beide geluiden: het toeteren en het puffen zaten in z n hoofdje reeds aan mekaar vast ze hoorden bij elkaar, 's Avonds vroea moeder hem: Hoe doet de auto? En weer kwam hetzelfde antwoord:

31

Sluiten