Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sch^H 9ek,l0pt ^SB,ert * J"* op een stoel naast zich. hl,

schaamde zich wel eea beetje, en riep: „Binnen *'

SnntrpT9 T^rT Haremaa kwam met rijn kleine dochtertje op den arm t;im ^ ^ k« *|n «ogen niet gefeoven. - „Ratel Haverman, kTd nee? T^ST Z "G^a^ B^9" ~* Haverman en zette het Kmd neer. _ Karei Haverman . riep Brasig opnieuw, „waar kom je vandaan T- „ Van een plaats, Brasig, waar ik nu mets meer te zoeken heb", zei zijn vriend

versZ?^ DÏttf J' " "AUCma!! m 'th0°ien: maar h0e ^ luhiïTLr 0331 m flcdaan *: gisteren hebben ze me alles

pubhek verkocht en gisterenmorgen heb ik mijn vrouw begaven". - „Wat? Wat? Ach. heve God!" riep de oude goedhartige entspekter, „je vrouw ie heve g0eie vrouwtje?" - en de tranen hepen hem over zijn rooie gezicht vriend, ouwe vnend. zeg. boe is dat zoo gekomen?"-„Ja. hoe is t gekomen'" zei Haverman en gmg zitten en vertelde zijn ongeluk heel in 't kort. Onderürsschen waren Lientje en Mientje naar bet vreemde kind toegegaan; langzaam

?„ST Z°fa fe Ze"en' kWanea * StCcds een beetje nader, tot Lientje emdehjk moed vatte en over de mouw van de jurk van Wiesje streek, en Mi" e haar de scherven .vm haar pot wees: „Mijn pot is gebokéu". _ Het któne vreemde Wiesje keek met groote oogen verlegen rond en zag emdejk alten maar haar vader aan. „Ja", zoo eindigde Haverman zijn kort verhaal, 't is me onna" ïf** °°k ^ tweehonderd daalders van me maar dnngmeruetlalsGodme t leven laat zul je ze eerhjk weerom hebben". - Karei Eaon^ï * Haverman", zei Brasig, en wischte zijn oogen droog en

begon met zi,n kokkerd van een neus sterk te snuiven. - „je bent - je bent een schapekop!_ Ja", zei hij. en stak heel deftig zijn zakdoek in den zakTn zun neus nog fierder in de lucht dan anders..„je bent nog net zoo'n sVhapekop o die,h7°e9l^LEn -vieL dat zijn oude vriend tot andere

gedachten moest worden gebracht pakte hij Lientje en Mientje op en zettere beiden op Haverman', knie. „Daar. klein gespuis, da's juNie oom r - Net alsof oermeet tiC;tUkkCn ***** ™* « « klemKÏ

hZL , k 01 dMSte daarmec ta 06 ^er rond, en daarbij hepen

kf? ^J^. ^ Str00men de wangen, en toen t lang genoeg geduurd KhnlLfto ^Ta*™** "P « «cel per toeval juist denzelfdén.^op toj a,n half voleindigd mutsenwerk in der haast had neergelegd.

ktn tl?! ,wmmen ij* httiS9en00ten -eer van 't hooien terug en buiten kon men een heldere, hdde vrouwenstem hooren. die de meiden aanzette om

teH k'omTt?1 ^ de ™S en het J«k naar d°en waarhiï? ^ Z1Ull?^We.n°9 * 4 dtmker moeten melken. - Deerne mot ^S^7 03 1 d3dcli''k halcn! - Gaat maar .vast heen £ moet eerst mijn beide kleintje, nog even zien". En in de kam„ trad eJ^e j een met richels afgesloten melkplaats op de wei ' '

223

Sluiten