Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

118

waarmede zü gewoon waren over de slooten te springen, die hun landeryen van elkander scheidden? Dat nooit S Met getrokken zwaard vielen zü op hun tegenstanders aan, - doch 't was hun onmogelyk, de mannen te naderen. De lange stokken met de gevaarlyke punten hielden hen overal tegen, en menigeen stortte doodelijk gewond ter aarde, 't Bleek hun al spoedig, dat de vgand hun te machtig was; de eenvoudige boeren waren leeuwen geworden, en nadat menige Spanjaard gesneuveld was, kozen de anderen het hazenpad en keerden zoo snel mogelijk naar Saardam terug.

„Leve 't oude Hoen en zyn vrijbuiters!" klonk het hun in triomf achterna. „Leve 't oude Hoen en zyn Vrijbuiters!"

De gevallen Spanjaarden werden zonder mededoogen van hun kleederen en wapens beroofd, en hun zakken, die gevuld waren met den te Saardam geroofden buit, werden geledigd. Toen liet men hen liggen als een prooi voor de roofvogels.

„Oog om oog, tand om tand!" was de leuze dier tijden. De buit werd onder de Vrybuiters verdeeld, maar menigeen stond zyn deel af aan de vluchtelingen, die van alles beroofd waren en niet wisten, waar een dak te vinden om onder te slapen.

Verheugd over de behaalde overwinning keerde men naar Westzaan terug.

Sluiten