Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4

maal boos was, antwoordde ze op alles: ,,nee, ik wil niet!"

Al wisten hare ouders niets van den bijnaam, ze wisten wel, dat hun dochtertje dikwijls driftig was en onaardig voor haar gouvernante en de hofdames, die haar verzorgen moesten; vooral de koningin had er veel verdriet van. Zijzelve was altijd vriendelijk voor iedereen, en ze wou graag, dat haar dochtertje ook zoo worden zou. Maar ze had het altijd zoo druk met recepties en feesten, dat ze zich ni'et heel veel met het prinsesje bemoeien kon; en Augusta dacht: ,,ik ben de prinses, dus mag ik doen wat ik wil!"

Ze kon niet velen, dat andere menschen wijzer waren dan zij.

Maar wel hield ze dolveel van hare moeder, en als prinsesje 's avonds boos was gaan slapen, gebeurde het dikwijls, dat ze 's morgens vroeg naar de kamer van de koningin ging om hare moeder een zoen te brengen. Maar dat mocht niemand weten, want 't domme prinsesje dacht, dat het kinderachtig was, wat ze deed.

Op een avond was prinses Augusta weer heel boos naar bed gegaan: ze had nog langer in het park willen spelen, maar 't ging regenen, en of ze al boos naar de wolken keek, daar stoorden deze zich niemendal aan.

Dus moest prinsesje wel naar binnen gaan in 't paleis; maar omdat de regen niet deed wat zij wilde, was ze boos en dat moesten de menschen in het paleis ontgelden.

„Ik wil geen taart!" riep ze, ,,en geen melk! En ik wil niet naar bed! Ik wil niet uitgekleed worden! en ik wil niet, dat mijn haar wordt geborsteld!"

De hofdames wisten geen raad. Ze riepen de gouvernante, maar prinses ,,Ik-wil-niet" bleef maar stokstijf op

Sluiten