Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

37

vergaderden begon, had Edmond nog niets van al wat er gebeden, gelezen en gezegd was, begrepen. Doch nu werd het anders. Evenals zijn vriend zat hij spoedig ingespannen te luisteren naar den prediker. Hij vergat zichzelf zóó geheel, dat hij eindelijk tamelijk luide zei:

,'t En is njet slecht hiere, wei 1" Charles ontging het niet, dat Edmond geheel onder den indruk van de eenvoudige, ernstige prediking kwam, en luisterde ook zelf niet zonder spanning.

Om ongemerkt deze verboden plaats te kunnen verlaten, had Charles onder 't laatste gezang den wenk aan Edmond gegeven, dat ze moesten heengaan. En als dieven slopen ze de kerk uit en sloegen ze den eersten hoek om.

Nu was alle gevaar voorbij.

„Daar ga 'k weer gaan, wei!" was Edmonds eerste woord, en dat stond den vriend wel aan, hoewel hij dit trachtte te verbergen.

„G' en doet, Mongetjel G' en riskiert datte niet, als ge peist op uw baas en bazinne, op uw ouders en op de pastors. G' en riskiert datte niet!" Charles Mortier had zeker zijn bedoelen met hem terstond te stellen voor de „risico", die hij op zich nam, door meer naar de Evangelische kerk te gaan. Edmond echter pakte hem bij den arm, hield hem staande, plaatste zich met zeer ernstig gezicht vóór hem en zei:

„Met de waarheid en valt nieten te riskieren. 't Is al de waarheid, wat ik gehoord hebbel De baas en de bazinne en mijn ouders en de pastors meugen 't allegaar gaan hooren, wat ik gehoord hebbe. En z' en gaan niet anders kunnen zeggen, als dat het goed is, en waar.

Zoo, ik ga d'r weer gaanl En is 't, dat gij niet mee gaat, ik ga dan alleenel"

Die taal beviel Charles, en zei:

„*t Is wel, Mong! 't is wel! We gaan dan nu altijden getweeën gaan. — Hebbe ik u niet gezeid, dat het geen lachedingen en waren? Hebt gij van al uw leven nog entwat geweten, dat zóó serieus ware lijk een Evangelisch sermoen ?"

Sluiten