Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

61

doet, wat die zottinne will" vulde moeder weer aan.

Bertha liet een oogenblik de lippen pruilend hangen, het hoofd naar links overhellen, en vroeg onnoozel:

„RomanieI en weet gij ook nog niet entwat? En moet gij ook mijn braven Charles niet gaan bedanken, daarvan hij zoo wijs is, en ik zulken zottinne zij?"

„Gij zijt een zottinne, gijl — zei de zuster — 't is wd fraai van u naar de Geuzenkerke willen gaan!"

Niets scheen Bertha Van streek te kunnen brengen en met een strak gezicht zei ze tot Charles: „Jonk! nu is 't uw toer! zegt gij ook entwat 1" Doch 't jonk zei niets en zag madam aan, van wie hij den wenk kreeg, dat hij maar moest zwijgen. Nu zette het meisje zich, zooals ze was binnengekomen, aan tafel op een stoel neer, met de armen over elkander, en als ze alle vier één voor één meteen guitigen blik, die aller stroefheid iets verzachtte, had aangezien, zei ze:

„Gij hebt nu al vele geklapt, maar nog nieten gezegd. Papaatje, doet mij een keer uiteen, wat kwaad ik gedaan hebbe, met een keer te willen gaan naar de Geuzenkerke. Mama, Romanie, gaat gij papa bijstaan 1 Gedreien1) zult gij het mij uiteen kunnen doen!"

Lariviere stond voor een moeielijke taak, en dat maakte hem driftig.

„Uiteen doen? — begon hij stotterend — d'r is nieten uiteen te doen. Waart ge wijze, ge zoudt weten, dat ik mijn positie kost verliezen, ware het, dat het bekend wierd, dat ik u naar de Geuzenkerke liet gaan!"

Nu ging Bertha het licht op. Nu doorzag ze in eens al het kwaad, dat ze had willen doen. Ze toonde haar tevredenheid met de verklaring en zei oprecht:

„Papal 'k en hebbe het kwaad niet gedaan, en 'k en ga 't niet doen. Charles, gij hebt ook den uitleg gehoord, gijl Belooft ook aan pa en ma, dat gij niet meer en zult gaan naar de Geuzenkerke!"

De jongen werd plotseling vuurrood tot achter de ooren. Zij wist dus, dat hij daar meermalen geweest was. Hoe

*) Met uw drieën.

Sluiten