Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

20

de kleeren. Godelieve was iets kleiner dan de slanke Roswitha, groot voor haar jaren.

Daarom trok zij haar naar jonkvrouw Gonda's kamer voor den kleinen spiegel van gepolijst metaal — een groote weelde in die dagen — ter zij van den schoorsteen.

Godelieve bloosde toen zij zich in Roswitha's kleeren in den spiegel bekeek.

— Tante Gonda, kom eens kijken. Onze zieke is op," riep Roswitha op goed geluk af de deur in de gang openend.

Tante Gonda en zij hadden éénzelfde gedachte:

— Wat is zij mooi!"

Roswitha had geen oogen genoeg. Al Godeheves bewegingen waren mooi. Godelieve had een bevalligheid die haar even natuurlijk was als Roswitha's vlugheid.

— Ik hoop dat je gauw heelemaal beter zult zijn en je thuis gevoelen op den Valkenburcht," zei jonkvrouw Gonda hartelijk.

Glimlachend bemerkte zij Roswitha's bewondering voor Godelieve.

Wat Roswitha ontbroken had op den Valkenburcht zou Godelieve er brengen: omgang met een jong meisje van haar stand en leeftijd, jongemeisjes-gezelligheid en bedrijvigheid. De afwisseling die zij voor haar pleegkind had gewenscht....

En toch kwam een oogenbhk later haar bezorgdheid terug.

Sluiten