Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE RENAISSANCE IN ITALIË.

7.

|Fig. 206, 14. ; Fig. 205.

Fig. 204.

voor het aanbrengen van ornament. Gebroken topgevels behooren tot het Baroktijdvak.

DE ZUILENORDEN.

Vignola verdeelt de zuilenorden in:

a. de Toskaansche, waarvan hij geen voorbeelden vindt, doch waarvoor hij zich beroept op Vitruvius. Eenvoudige Dorische vorm.

b. de Dorische, naar het theater van Marcellus en andere Romeinsche fragmenten. Met console vormige mutulen.

c. de Jonische, eveneens naar het Marcellustheater.

d. de Korinthische, opgemeten naar het Pantheon. De verdeeling van consoles, tandlijst,

Fig. 596. Bronsornament door Chiberti.

551

Fig. 595. Kansel aan den Dom te Prato, 1433. ! (Michelozzo, Donatello en Majo di Bartolommeo) ' l

(Naar Arch. d. Ren. in Toskane). i

kymata, alles is geregeld ten opzichte van de zuilenassen.

e. de Latijnsche orde = de Composita-orde, samengesteld uit verschillende Romeinsche fragmenten.

In zijn werk geeft hij, volgens eenheid = onderste zuildoorsnede = modul (die in partes is verdeeld) slechts van iedere orde de eenvoudige zuilenorde, de zuilenorde met bogen, en de zuilenorde met piëdestal en bogen, zonder meer; geen muur, pilasters, zoldering o. i. d. Zijn werk is de oorzaak van de groote eenvormigheid in de Renaissance bouwkunst.

De toepassing van de zuilenorden, constructief zoowel als decoratief, is een geheel andere dan de klassieke. Niet alleen de schaal was kleiner, doch de hoofdvormen varieerden bij ieder gebouw, evenals de details. Zelfs varieerde in de Vroeg-Renaissance aan een gebouw eenzelfde orde, natuurlijk

Sluiten