Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze gebruik had gemaakt van de zijstraat; er was geen zweem van verlegenheid of aarzeling in haar doen of spreken geweest.

Hij voelde een onweerstaanbaar verlangen te blijven staan, tot ze voorbij zou komen, maar begreep, dat hij 't daardoor erger zou maken. Hij moest spoedig eene visite gaan maken bij den notaris; dat was de eenige weg om haar te spreken, want bij een volgende toevalüge ontmoeting zou ze zeker terughoudender zijn.

Hij kon echter niet gaan vóór Vrijdags 's avonds. Georg zuchtte even, toen hij zijne kamer binnenging, waar Heerveld hem opwachtte met de mededeeling, dat hij al overgenoeg had van Boschvoort.

„Ik niet," zei George; „het bosch is eenig mooi 1"

„O jawel, voor één keer misschien. Weet je wat, breng mij er morgen maar eens heen."

„Och, je waardeert het toch niet."

„Waarom niet? Als 't zoo mooi is, als de menschen hier beweren, wil ik 't toch ook zien.

„Nu, goed dan, morgen ga ik met je mee."

George bracht Heerveld niet langs de plaats, waar hij Willy ontmoet had: daarheen wilde hij alleen nog eens gaan.

IV.

Vrijdagsavonds zat mevrouw van Meersen met Willy onder de veranda, toen Wardorf aangediend werd.

„Hoe vervelend, dat papa nu juist uit is," zei

Sluiten