Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1

gegeven van wat zij verlangde: eenvoudig huiselijk leven zonder geldzorgen, lieve vrienden, die zij aan zich verbond door hare sympathieke persoonlijkheid, van wie zij dankbaar elke kleine attentie aannam, als een bijzondere gave, aan haar alleen geschonken uit liefde.

Ze glimlachte wederkeerig het leven toé mei lieve tevredenheid; ze wist wel, dat er veel kwaad en ongeluk in de wereld was, maar ze vond het verkeerd, zich daarin te verdiepen als men er toch weinig of geen verandering in brengen kon; er was toch ook zooveel goeds voor wie het dankbaar genieten wilde, zonder al te veel te vragen, of al te ver om zich heen te zien; van alles wat naar twist en tweedracht zweemde had ze een natuurlijken afkeer.steeds trachtte zij tevergoelijken.teschipperen en daar ook anderen toe te brengen.

Ze had een warm hart voor het verdriet van hare vrienden, en bracht vriendelijke troost bij voorkomende gelegenheden, maar ze zocht nooit opzettelijk het leed op.

Zij zelve had eigenlijk maar één groote smart gekend: den dood van haar man, maar deze had haar niet hard gemaakt of morrend: ze had zooveel geluk gehad in de vele jaren van hun huwelijksleven, dat de herinnering daaraan en de dankbaarheid daarvoor haar leed verzachtten; ze boog gelaten het hoofd voor Gods wil, hem dankend dat hij haar zoo lang gelukkig had doen zijn.

Ze zat nu uit te rusten van de vele bemoeiingen voor den feestdag; ze voelde zich reeds in feeststemming, wachtend op de komst van hare kinderen.

De suite zag er vriendelijk uit, bloemen op een hoektafeltje en achteruit een kijkje in den tuin, waar de eerste dahlia's bloeiden in het zonlicht,

Sluiten