Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Niet geheel zonder bedenking acht ik de gewoonte van vele onderlinge ondernemingen, die - vaak per advertentie _ betogen dat geene aandeelhouders in de winsten deelen. De eerlijkheid zou gebieden daarnevens te vermelden, dat dan ook geene aandeelhouders voor eventueele verliezen opkomen.

III.

Over het uitkeeren van winsten aan de verzekerden handelende mag ik met stilzwijgend voorbijgaan het zoogenaamde Tontine-systeem aldus genoemd omdat het eenige overeenkomst vertoont met de ons uit het Eerste Hoofdstuk bekende instellingen van Lorenzo Tonti *) Dit systeem heeft verschillende vormen aangenomen, te veel om in bizonderheden te bespreken. De grondgedachte is deze, dat de aan de verzekerden toekomende winsten niet onmiddellijk aan hen worden u.tgekeerd, doch gereserveerd blijven tot op een zeker tijdstip Dan eerst worden zij verdeeld, en wel alleen onder diegenen, wier verzekenngen in dien tusschentijd niet om de een of andere reden vervallen zijn Vroeger werd dit systeem alleen in zijn meest consequenten vorm toegepast: de verzekerde, die tusschentijds gedwongen werd, de premiebetaling te staken, verloor onherroepelijk elk recht op restitutie zelfs van het geringste deel der door hem betaalde gelden. De op zijn verzekering aanwezige reserve werd dan eenvoudig als winst beschouwd en vermeerderde het later als zoodanig aan anderen uit te keeren bedrag. Het behoeft nauwelijks betoog, dat deze vorm der tontine den toets van het recht niet doorstaan kan. Zoo toch winnen de rijken ten koste van de armen: immers slechts de verarmde contractanten zullen bij de toepassing van dit systeem, door den nood gedwongen het be' talen der premie staken. Wie ook maar eenigszins kans ziet te'betalen zal het doen, omdat hij weet, dat anders al het reeds betaalde verloren' is; slechts de uiterste nood kan hem dwingen, dat prijs te geven En het zijn de gefortuneerde verzekerden, wier karretje op een zandweg gereden heeft, en die zonder veel bezwaar hunne premiƫn hebben kunnen voldoen, die dit geld van hunne verarmde medemenschen in hun geldkist zien vloeien. Zouden zij het wel aannemen, indien zij zich duidelijk rekenschap gaven van de wijze, waarop het verkregen is'

Toutine-verzeki ringen.

*) Zie blz. 11.

Sluiten