Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Intusschen, deze onrechtvaardigheid hield voor verreweg het grootste deel op te bestaan, toen men algemeen, ook bij het tontine-systeem, de mogelijkheid van afkoop invoerde, en daardoor de tontine-winst wel verminderd, doch aan een groot onrecht een einde gemaakt werd. De tusschentijds eindigende verzekeringen verliezen dan alleen het reeds op haar gevallen winst-aandeel. Toch zijn er aan het aldus gewijzigde systeem nog bezwaren verbonden.

In de eerste plaats wordt, zooals van zelf spreekt, de gewoonte erdoor in de hand gewerkt, den verzekerden bij het afsluiten der verzekeringen beloften omtrent winst te doen, en die beloften worden door niet al te kieskeurige Agenten of Maatschappijen wel eens wat overdreven. Daardoor echter wordt tevens aan de winstkwestie bij het afsluiten der verzekering een praedominante plaats verzekerd, en de opvatting van het levensverzekering-contract als geldbelegging in de hand gewerkt, terwijl het als middel tot verzorging der familie eenigszins op den achtergrond gedrongen wordt.

In de tweede plaats wordt er, door het reserveeren der winsten tot later, een aanzienlijk fonds gevormd, dat geheel aan de controle van het publiek ontsnapt. De gewoonte toch van zeer vele Maatschappijen, die tontine-verzekeringen afsluiten, om vóór het tijdstip, waarop de winstuitkeering zal plaats vinden, elke inlichting omtrent de grootte van de reeds gereserveerde winsten te weigeren, maakt een poging, om iets daaromtrent te weten te komen, vruchteloos. Uit dit fonds zou geput kunnen worden om overmatige onkosten te dekken, en later, als op het vastgestelde tijdstip de winstuitkeering tegenviel, zou men' kunnen volstaan met te zeggen: „Ja, dat is nu eenmaal zóó, en niet anders. Meer winst hebben wij niet gemaakt!"

Aangenomen echter, dat een Maatschappij voorzichtig en eerlijk beheerd wordt, dat hare Agenten zich onthouden van overdreven beloften, en dat met de verzekerden in alle opzichten open kaart wordt gespeeld, zoo is het tontine-systeem een wijze van winstverdeeling, even goed als elke andere, waartegen men geene bizondere bedenkingen' in het midden kan brengen. Er bestaat echter evenmin aanleiding om te beweren, dat zij beter of voordeeliger is dan elke andere. Het is&hier zuiver en alleen een kwestie van vorm, en een Maatschappij die het tontine-systeem toepast, zal niet meer winst maken dan eene andere, alleen, omdat zij de gemaakte winst anders verdeelt.

Vroeger, toen de Tontine-Maatschappijen haar winst vermeerderden

7

Sluiten