Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeKeren, omdat zij welen, dat zij de Maatschappij straffeloos kunnen bedriegen!

De „Unanfechtbarkeit", die ook in geval van bedrog de rechtsgeldigheid van de verzekering belooft te zullen erkennen, laat ik verder buiten bespreking. Zij bestaat feitelijk nergens, en, zoo zij bestond, zou zij een misbruik zijn. De meeste Maatschappijen, die met dit woord reclame maken, bedoelen er dan ook alleen mede, dat, zoo de verzekerde geheel te goeder trouw gehandeld heeft, men uit zulk een handeling nimmer een middel afleiden mag, om de verzekering zonder meer nietig te verklaren. Zoo hij in de aanvrage te goeder trouw een verkeerde opgave deed, b.v. omtrent zijn leeftijd, zoo hij zelfmoord pleegde, zonder dat bewezen wordt, dat hij juist met het oog op dien zelfmoord zich verzekerde, zoo hij te goeder trouw bij het geneeskundig onderzoek het een of ander onjuist antwoord gaf, — in al deze en dergelijke ge- ' vallen zal de verzekering niet als vervallen en zullen de premiën niet als verbeurd beschouwd, doch middelen beraamd worden, om de gemaakte fout te herstellen.

Met deze belofte reclame te maken is een ieder geoorloofd. De „Unanfechtbarkeit" echter geheel als concurrentie-middel te exploiteëren, is niet altijd zonder bedenkingen. Er mogen nog Maatschappijen bestaan, die in gevallen als de bovengenoemde moeilijkheden maken, en die dom genoeg zijn, „spijkers op laag water te zoeken" (zooals men' dat noemt), haar aantal wordt gelukkig steeds geringer. En er is geen ernstige Maatschappij, die aan de eischen des tijds en aan die der strikte eerlijkheid beantwoorden wil, welke zich met het principe der „Unanfechtbarkeit" niet vereenigen kan en dat principe niet ook werkelijk iti practijk brengt. Maar zeer velen hebben er bezwaar tegen, dit als iets bizonders voor te stellen. Het komt hun voor, dat men daardoor doet als de koopman, die boven zijn deur schreef: „Hier worden de klanten eerlijk behandeld", en verbaasd was, toen andere kooplieden daarin iets onaangenaams zagen. Zoodra een Maatschappij, die de „Unanfechtbarkeit" in haar vaandel schrijft, het voorkomen doet, alsof dit een voordeel is, eenig'en alleen bij haar te genieten, maakt zij daarvan een concurrentie-middel, dat niet geheel en al den toets van het recht doorstaan kan.

Wanneer men ondeugend wilde zijn, zou men zelfs kunnen beweren dat de veel geroemde „Unanfechtbarkeit" eer een nadeel dan een voordeel voor de verzekerden oplevert. Immers Maatschappijen, die haar

Sluiten